Performance Scorecards, measuring the right things in the real world

Onder de titel Performance Scorecards, measuring the right things in the real world is vorig jaar een boek verschenen van Richard Y. Chang en Mark W. Morgan. Performance Management trekt de aandacht van veel managers. Met scorecards en cockpits proberen tal van organisaties om de prestaties in beeld te krijgen. Ongetwijfeld is de Balanced Scorecard van Kaplan en Norton de meest bekende scorecard. Maar er is natuurlijk plaats voor andere smaken. Chang en Morgan maken hier ook een opmerking over. Ze willen flexibeler zijn dan de BSC die naar hun mening wat vast zit in de vier inmiddels overbekende perspectieven. Het zij zo, maar waarin onderscheidt dit boek zich nu?

• Dit boek is een verhaal
• Dit boek stelt het werken met indicatoren centraal
• Dit boek laat zien hoe scorecards gekoppeld kunnen worden
• Conclusie

Dit boek is een verhaal

De lezer wordt meegenomen op de moeizame maar boeiende reis die een manager maakt als hij besluit om met scorecards prestaties te gaan sturen. Het concept kennen we. Goldratt's The Goal was ook een verhaal over bedrijfsproblematiek; het werd een bestseller. Misschien hebben Chang en Morgan dit voorbeeld voor ogen gehad. Andere boeken over 'performance management' bespreken nogal eens modellen om de relatie tussen de bedrijfsstrategie en de scorecard te leggen. Dit boek beschrijft de worsteling van een manager die vanuit een achterstandspositie moet beginnen. Hij start vanuit een praktijk gedomineerd door brandjes blussen. Geen ongebruikelijke situatie. Dan volgt een proces waarbij hij en zijn medewerkers stap voor stap ontdekken wat nu eigenlijk de doelen zijn waarop gestuurd moet worden. Dat is fascinerend en geeft inspiratie om zelf een scorecard te gaan ontwerpen en gebruiken. En dan blijkt dan men -en passant- daarvoor voldoende theorie heeft opgedaan.

Dit boek stelt het werken met indicatoren centraal

Het boek gaat over 'meten is weten'. Geen ingewikkelde theorieën. Hoe kom je eigenlijk aan een goede indicator. De auteurs voeren een management cyclus ten tonele waarmee men een eigen scorecard kan creëren en onderhouden. Zo leert men ook met het eigen team scorecards lezen of eenvoudige statistiek interpreteren. Chang en Morgan hebben de verleiding kunnen weerstaan om te verwijzen naar software en andere technische oplossingen. Integendeel, zij zeggen ons waar het op staat. En dat is de noodzaak om eerst en vooral te bepalen met welke compacte set informatie de organisatie kan worden bestuurd. Hun recept is: bepaal eerst de essentiële resultaatgebieden. Na doorvertaling hiervan ontstaat de gewenste scorecard met de essentiële maatstaven.

Dit boek laat zien hoe scorecards gekoppeld kunnen worden

De auteurs laten zien hoe in een organisatie meerdere scorecards kunnen bestaan en hoe die onderling samenhang kunnen vertonen. Sturing op hoofdlijnen kan hand in hand gaan met uitwerking en verfijning door de direct betrokkenen. Dit leidt ertoe dat de maatstaven op organisatieniveau kunnen worden doorgegeven aan individuele medewerkers. Die maatstaven worden dan gekoppeld aan prestatieplannen, doelstellingen en maatstaven van afzonderlijke personen. Ik merk op dat Kaplan en Norton in hun nieuwe boek the strategy-focused organization ook die kant opgaan en de lijn doortrekken naar variabele beloning.

Conclusie

Performance Scorecards is een boek voor de vele managers die gewoon met performance management aan de slag willen, de geschetste problematiek maar al te goed herkennen en die de banadering van de auteurs aanspreekt. Het boek is verschenen bij Jossey-Bass, San Francisco, ISBN 0-7879-5272-9.

Een nederlandse vertaling is aanwezig bij Academic Service onder de titel Prestatiemeting met scorecards. De verkoopprijs zal FL 49,50 bedragen. Dit boek kunt u ook bestellen via de bookshop van M@n@gement.