KLM - Waarheen vliegt gij?

• Inleiding
• 'Alliantitis'
• De winstgevende kern
• Gevraagd: visie
• Noten

Inleiding

Dat de KLM-leiding voor een aantal belangrijke keuzes staat spreekt na de gebeurtenissen van de afgelopen jaren voor zich. Die keuzes moeten eerder vandaag dan morgen worden gemaakt. In een eerder artikel  - 'KLM: Concern der gemiste kansen' - heb ik duidelijk gemaakt dat die keuzes door drie 'bananenschillen' worden beïnvloed: een gebrekkig alliantiemanagement, de snelle opkomst van lagekostenmaatschappijen en het ontberen van klantgerichtheid. Wat zal de KLM-leiding tegen deze achtergrond op korte termijn moeten doen?

Allereerst zal de leiding van de KLM een terughoudend mondiaal alliantiebeleid moeten voeren. Dit is een kwestie van leiderschap - een zaak van jezelf als leidinggevend kader goed in de hand weten te houden en systematisch nagaan of überhaupt de juiste vaardigheden aanwezig zijn om van de mondiale alliantiestrategie een succes te maken.  

Voorts zal de leiding van de KLM het vergrootglas moeten leggen op het functioneren van de bestaande kernactiviteiten. Het kernproduct van de KLM zal in ere moeten worden hersteld. Er is in dat opzicht zonder meer ruimte voor verbetering.      

Last but sure not least: het wordt tijd voor een 'echt' strategisch beleid. De KLM-leiding zal een veel explicieter (ook voor de buitenwereld c.q. aandeelhouder) strategisch in plaats van louter operationeel beleid moeten voeren. Dit vereist leiderschap in het algemeen en het beschikken over visionaire vaardigheden in het bijzonder. De leiding van de KLM lijkt zowel het leiderschap als de visie om de juiste wegen naar een nieuwe toekomst in te slaan te ontberen.

'Alliantitis'

De kranten en managementtijdschriften staan er vol mee. Veel managers en bestuurders hebben er al langer last van en nog veel anderen zullen er last van krijgen: 'alliantitis', een agressief virus dat menige directie- en bestuurskamer in een mum van tijd lam legt. Ook de hoogste leiding van de KLM heeft last van dit virus. De symptomen spreken voor zich: topmanagers die al alliërend global player willen worden. Want Nederland en Europa zijn te klein, en de rest van de wereld een braakliggend economisch werkterrein.

Het mondiale toneel lonkt meer dan ooit tevoren. Globalisatie lijkt vandaag de dag weleens het wachtwoord van de toekomst te zijn. Van alle bestuurlijke uitdagingen is globalisatie zonder meer een van de meest ingrijpende. Globalisatie en 'stuntwerk' zijn echter niet zelden twee zijden van dezelfde medaille. Het één lijkt weleens onlosmakelijk met het ander verbonden te zijn. Een dikwijls met veel bombarie aangekondigde mondiale alliantiestrategie is in veel gevallen een regelrechte molensteen om de nek van een topmanager - een lust wordt in de internationale bedrijfsarena opvallend vaak en snel een last.

Net als vele andere virussen heeft ook 'alliantitis' vervelende bijwerkingen. De belangrijkste: 'alliantitis' vertroebelt het zicht van de manager op de realiteit. Topmanagers lijken vaak niet te begrijpen dat je een aardige conditie moet hebben om in het grote en diepe mondiale alliantiebad mee te kunnen komen.